Menu
- Aktualności
- Wydarzenia
- Oneg Szabat
- Zbiory
- Nauka
- Wystawy
- Edukacja
- Wydawnictwo
- Genealogia
- O Instytucie
- Księgarnia na Tłomackiem
- Kwartalnik Historii Żydów
Żydowskie Muzeum w Berlinie, pomimo iż funkcjonowało zaledwie pięć lat, zgromadziło pokaźny zasób rzeźb, obrazów, grafik i judaików. Po pogromie listopadowym w Niemczech, tzw. „nocy kryształowej” instytucja została zlikwidowana, a jej liczne zbiory rozproszyły się po świecie lub całkowicie zaginęły. Z kolekcji ocalało jednak tzw. ikonograficzne archiwum – ponad cztery tysiące tekturowych plansz, na których umieszczono fotografie, ryciny i rysunki szeroko ilustrujące przedwojenną sztukę i kulturę żydowską. Po II wojnie światowej zbiór został odnaleziony w poniemieckim magazynie na Dolnym Śląsku. W wyniku przeprowadzonej akcji rewindykacyjnej znalazł się w posiadaniu Skarbu Państwa, a następnie został przekazany do Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie, gdzie jest przechowywany do dziś.
Wystawa Obrazy tożsamości. Kolekcja przedwojennego Muzeum Żydowskiego w Berlinie po 75 latach od przekazania zbioru po raz pierwszy prezentuje ikonograficzne archiwum tej instytucji. Ekspozycja stanowi próbę przywrócenia pamięci o instytucji, której działalność została brutalnie przerwana, oraz o projekcie dokumentowania kultury żydowskiej, powstającym w przededniu jej zniszczenia. Ekspozycja stawia pytanie o rolę obrazów – fotografii, grafik i reprodukcji – w budowaniu i przekazywaniu wiedzy o historii oraz tożsamości społeczności żydowskiej.
Narracja wystawy rozpoczyna się od historii powstania Żydowskiego Muzeum w Berlinie, jego twórców oraz kontekstu społecznego i politycznego, w którym instytucja funkcjonowała. Muzeum zostało otwarte 24 stycznia 1933 roku – zaledwie tydzień przed przejęciem władzy przez narodowych socjalistów – i było miejscem prezentowania sztuki oraz dziedzictwa kultury żydowskiej w Niemczech. Opowiada o losach kolekcji w czasie wojny: ewakuacji zbiorów na Dolny Śląsk przez RSHA, ich powojennym odnalezieniu przez stronę polską oraz późniejszemu przekazaniu do Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie.
Centralną część wystawy stanowi prezentacja ikonograficznego archiwum jako narzędzia porządkowania wiedzy o historii i kulturze Żydów. Zestawienia obrazów, postaci i wydarzeń tworzą szczególną wizualną narrację o żydowskiej wspólnocie. Zbiór obejmuje materiały dokumentujące historię Żydów od epok dawnych aż po lata trzydzieste XX wieku. Celem zbioru było stworzenie wizualnego kompendium wiedzy o historii i kulturze Żydów oraz o ich wkładzie w rozwój kultury europejskiej, w szczególności niemieckiej. Każdą z plansz można traktować jako wizualne świadectwo przedwojennego życia społeczności, które istniało przed Zagładą.
Niezwykłość archiwum polega na ogromnym zakresie i różnorodności zgromadzonych materiałów. Plansze zawierają fotografie dzieł sztuki, reprodukcje grafik i rysunków, a także wycinki prasowe, zaproszenia czy materiały przesyłane do muzeum przez prywatne osoby i instytucje. Część z nich dokumentuje działalność samego muzeum, inne pochodzą z wielu różnych kontekstów i miejsc. Zestawione na kartach materiały tworzą szeroką wizualną mapę historii i kultury żydowskiej. Dzięki projektowi archiwum zachowały także unikatowe wizerunki dzieł i miejsc, które dziś już nie istnieją.
Na wystawie zaprezentowane zostaną oryginalne plansze z ikonograficznego archiwum, negatywy i diapozytywy, a także dokumenty związane z działalnością Muzeum Żydowskiego w Berlinie. Ekspozycję uzupełniają wybrane dzieła sztuki powiązane z historią instytucji oraz materiały archiwalne dokumentujące losy kolekcji po jej zamknięciu w 1938 roku.
Wystawie towarzyszą również:
Wystawa Obrazy tożsamości pozwala spojrzeć na przedwojenną kulturę żydowską nie tylko jako na utracone dziedzictwo, lecz także jako ważną część historii, która wciąż kształtuje nasze rozumienie przeszłości.
Kuratorka wystawy: Marta Kapełuś
Projekt aranżacji: Aneta Faner
Film: Yael Vishnizki Levi
***
Wydarzenia towarzyszące wystawie:
Poznamy żydowskie twórczynie sztuki użytkowej działające w Berlinie na przełomie XIX i XX wieku oraz ich drogę do świata artystycznego.
Spotkanie z cyklu Czwartek na Tłomackiem. Pierwsze żydowskie muzeum w Berlinie znajdowało się przy Oranienburgerstraße, w bliskim sąsiedztwie Nowej Synagogi. Znaczącą część „archiwum ikonograficznego” nieprzypadkowo stanowią ilustracje synagog jako jednego z najbardziej charakterystycznych elementów żydowskiej kultury (duchowej jaki i materialnej). Podczas dyskusji temat ten przybliży dr Eleonora Bergman, Wojciech Wilczyk i Rita Miernik (jednocześnie w roli prowadzącej).
Podczas spotkania odkryjemy tajniki budowania kolekcji muzealnej i posłuchamy o współczesnych projektach, które inspirują do poznawania historii za pomocą sztuki.
Tej nocy zapraszamy na kuratorskie oprowadzanie po najnowszej wystawie, spacer kuluarami budynku oraz tango, którym akordeoniści wprowadzą nas w przedwojenny klimat Berlina i Warszawy.
W rozmowie przyjrzymy się, w jaki sposób sztuka kształtuje i odzwierciedla tożsamość jednostek oraz całych społeczności.
![Zrzut ekranu 2026-03-31 124506.png [148.11 KB]](https://www.jhi.pl/storage/image/core_files/2026/4/2/9e2e9d9f3b579f7665b9b8ad98b8a546/png/jhi/preview/Zrzut%20ekranu%202026-03-31%20124506.png)