Menu
- Aktualności
- Wydarzenia
- Oneg Szabat
- Zbiory
- Nauka
- Wystawy
- Edukacja
- Wydawnictwo
- Genealogia
- O Instytucie
- Księgarnia na Tłomackiem
- Kwartalnik Historii Żydów
Społeczność żydowska w Anglii w I połowie XVIII w. była niewielka, a dążenie jej członków do integracji z otoczeniem przejawiało się m.in. wstępowaniem do rodzącej się masonerii.
Z drugiej strony dziedzictwo judaizmu budziło zainteresowanie wolnomularzy, szczególnie z frakcji „dawnych” (ang. „Antients”), czego przejawem była księga konstytucji zatytułowana „Ahiman Rezon, or, a Help to a Brother” (London 1756), opracowana przez Laurence’a Dermotta.
Zaangażowanie Żydów w działalność masonerii należało do czynników zwiększających duchowe zróżnicowanie tworzonej przez nich społeczności. Jednocześnie wolnomularstwo, starające się jednoczyć ludzi ponad podziałami religijnymi, przyczyniło się do upowszechnienia pozytywnego obrazu judaizmu. ![zm_2.jpg [1.11 MB]](https://www.jhi.pl/storage/image/core_files/2026/2/11/8612bbd3cbb356bea620f17e5fe5977c/jpg/jhi/preview/zm_2.jpg)
Ilustracja: Inicjacja do masonerii. Fragment grafiki Jacquesa-Philippe’a Le Basa, Assemblée de Francs-Maçons pour la Réception des Apprentifs, wykonanej w 1740 r. (Bibliothèque nationale de France, Gallica, domena publiczna)