Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem

Żydowski Instytut Historyczny

im. Emanuela Ringelbluma

O Instytucie

Żydowski Instytut Historyczny jest czynny od poniedziałku do piątku w godzinach 8–18.00 i w niedzielę: 10–18.00.

Ogromnym zainteresowaniem cieszą się obydwie nasze wystawy czasowe: „Sztuka polska wobec Holokaustu” i „Rabi, Rabin, Rebe. Rabini w Polsce”. Polecamy zwiedzanie wystaw z przewodnikami, którymi są wysokiej klasy specjaliści: historycy, historycy sztuki, socjologowie i kulturoznawcy — pracownicy naszego Instytutu. Wystawy można oglądać od poniedziałku do piątku: 11–18.00 i w niedzielę: 10–18.00. Bilety do kupienia w recepcji.

Naszą dumą są bogate zbiory archiwalne , wśród których najsłynniejszym jest zbiór dokumentów wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO — Archiwum Ringelbluma.

Wszystkich zainteresowanych poszukiwaniem swoich żydowskich korzeni zachęcamy do odwiedzenia Działu Genealogii, który mieści się w Błękitnym Wieżowcu.

Zapraszamy również do odwiedzenia zasobnej w zbiory czytelni bibliotecznej oraz księgarni, gdzie można zakupić między innym publikacje, przewodniki oraz mapy o tematyce żydowskiej.

Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma w Warszawie został oficjalnie utworzony w roku 1947, ale jego zalążek w postaci Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej, powołanej decyzją Centralnego Komitetu Żydów Polskich, istniał już od roku 1944. Od chwili swego powstania Instytut mieści się w budynku przedwojennej Głównej Biblioteki Judaistycznej, której mury ocalały po pożarze wywołanym przez Niemców 16 maja 1943 r., podczas wysadzania Wielkiej Synagogi na Tłomackiem (dzisiaj w jej miejscu przy placu Bankowym stoi „Błękitny Wieżowiec”). Od roku 2009 jako Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma posiada status państwowej instytucji kultury – ośrodka badań i dokumentacji.

Na fotografii: Gmach Żydowskiego Instytutu Historycznego
Żydowski Instytut Historyczny jest jedną z najważniejszych na świecie placówek naukowo-badawczych zajmujących się dziejami Żydów od wieków zamieszkujących Polskę i Europę Środkowo-Wschodnią. Instytut jest centrum dokumentacyjnym żydowskiej obecności historycznej w Polsce i największą w naszym kraju skarbnicą żydowskiego dziedzictwa kulturowego.

Na fotografii: Gmach Żydowskiego Instytutu Historycznego
Wraz z objęciem stanowiska dyrektora przez prof. Pawła Śpiewaka w roku 2011 działalność Instytutu nabrała dynamiki. Nowa strategia rozwoju ŻIH zakłada uwolnienie ogromnego potencjału, jakim dysponuje instytutcja i pracujący w niej ludzie. Instytut w większym niż dotychczas stopniu otwiera się na naukowców i badaczy z zewnątrz oraz osoby zainteresowane historią Żydów, otwiera się na Warszawę. Jednym z zasadniczych punktów misji Instytutu jest również przywrócenie należnego miejsca historii polskich Żydów w dziejach naszego kraju.

Na fotografii: Dyrektor Instytutu Jad Waszem Avner Shalev i Dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego Paweł Śpiewak
Żydowski Instytut Historyczny opiekuje się bogatymi i wciąż uzupełnianymi zbiorami obejmującymi przede wszystkim:
- Podziemne Archiwum Getta Warszawskiego, tzw. Archiwum Ringelbluma, wpisane na listę „Pamięć Świata” UNESCO jako zabytek światowego dziedzictwa, jedyne w swoim rodzaju źródło do badań nad okupacyjnym życiem i zagładą polskich Żydów.
- Znakomitą, liczącą ponad 11 000 obiektów kolekcję sztuki żydowskiej (prac malarzy, grafików, rzeźbiarzy i metaloplastyków), sztuki użytkowej (m.in. synagogalia i przedmioty związane z kultem) oraz pamiątek historycznych (głównie przedmioty z gett i obozów).
Na fotografii: Gmach Żydowskiego Instytutu Historycznego
- Największy w Polsce, obejmujący 80 000 woluminów księgozbiór dotyczący wyłącznie historii, kultury i religii Żydów, rękopisy (ok. 1130 pozycji), starodruki (1400 pozycji), czasopisma i książki, w tym 30 000 woluminów w językach hebrajskim i jidysz. Najstarszy obiekt pochodzi z przełomu IX i X w.
- Obszerne, sięgające XIX w. zasoby archiwalne (ok. 700 metrów bieżących akt), zawierające przede wszystkim wyjątkowy zbiór relacji (ok. 7200 protokołów) i pamiętników (330 obiektów) Żydów ocalałych z Zagłady oraz dokumentację działającego zaraz po wojnie Centralnego Komitetu Żydów w Polsce.
- Kolekcję fotografii (ponad 40 000 pozycji) z lat 1860–2011 dokumentujących życie codzienne i kulturę materialną (głównie zabytki architektury) polskich Żydów.
Na fotografii: Makieta Wielkiej Synagogi wraz z placem Tłomackie