Żydzi w obronie Warszawy we wrześniu 1939

Wojna obronna 1939 roku w zbiorach Żydowskiego Instytutu Historycznego.

Wide unknown
1 września 1939 r. Żydzi warszawscy kopią rowy obrony przeciwlotniczej

W dokumentach Archiwum Ringelbluma znajdujemy wiele informacji o przebiegu kampanii wrześniowej, m. in. w tomach poświęconych wydarzeniom na obszarach włączonych do Rzeszy, terenach zajętych przez ZSRR, a także w relacjach z Generalnego Gubernatorstwa. Pierwsza część 15. tomu edycji ARG to 31 tekstów, które relacjonują pierwsze miesiące wojny. Są to doświadczenia żołnierzy wziętych do niewoli, informacje o przebiegu działań wojennych. Koncepcja wyodrębnienia dokumentów dotyczących udziału Żydów w kampanii wrześniowej pojawiła się już w początku lat dziewięćdziesiątych.

We wstępie do tomu „Wrzesień 1939. Listy kaliskie. Listy płockie” dr Eleonora Bergman przywołuje słowa Adama Ciołkosza:


W szeregach Wojska Polskiego w 1939 roku 10% (wielkość ta odpowiada udziałowi Żydów w ówczesnej populacji Polski), czyli około 100 tysięcy, stanowili żołnierze pochodzenia żydowskiego. W bitwach wojny obronnej zginęło około 7 tysięcy (w tym 100 oficerów), a po jej zakończeniu i kapitulacji, około 20 tysięcy znalazło się w niewoli sowieckiej. Wśród jeńców było około 150 oficerów zamordowanych wiosną 1940 roku w Katyniu, Charkowie i Miednoje. Znacznie większa liczba żołnierzy trafiła do niewoli niemieckiej, około 60 tysięcy było więzionych w obozach jenieckich do 1940 roku. Z tej grupy udało się przeżyć około 300 oficerom w oflagach.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem