mykwa

(hebrajski, mikwa; jidysz mykwe) – zbiornik wodny służący do rytualnego oczyszczania ludzi lub przedmiotów, pozostających – z różnych względów – w stanie nieczystości (por. czystość rytualna). Wiele sytuacji, w których człowiek stawał się nieczysty pod względem rytualnym (np. chorując na trąd lub wchodząc w kontakt z ciałem zmarłego), zostało opisane już w Pięcioksięgu (Kpł 13 i 15; Lb 19 i 31). M. nadaje się do użytku, jeśli zawiera wystarczająco dużo bieżącej wody, aby mógł się w niej całkowicie zanurzyć człowiek średniego wzrostu,  i woda ta pochodzi z naturalnego źródła (strumień, rzeka, jezioro, morze, deszczówka lub woda z roztopionego lodu). Wymagane minimum naturalnej wody wynosi 185 galonów, resztę można uzupełnić wodą z wodociągów. Przepisy te bardzo utrudniają budowę m. we współczesnych aglomeracjach miejskich. Obecnie m. używana jest głównie przez kobiety siódmego dnia po zakończeniu menstruacji, gdyż bez oczyszczenia w łaźni rytualnej nie mogłyby one podjąć współżycia seksualnego (por. krew). Zwyczajowo również panna młoda w przededniu zaślubin (ślub) dokonuje kąpieli rytualnej. Wiele kobiet zanurza też w m. naczynia przed ich pierwszym użyciem. Korzystają z niej również niektórzy mężczyźni w ramach przygotowań do szabatu, w wigilię świąt, głównie przed Jom Kipur, a chasydzi nawet codziennie, przed modłami porannymi (szacharit). Kąpiel w m. obowiązuje też wszystkich, którzy przyjmują judaizm – zarówno kobiety, jak i mężczyzn. U wejścia do m., jako pomieszczenia niezamieszkiwanego, nie jest wymagane przytwierdzanie mezuzy. (Zob. też: Mikwaot; Nid(d)a; tohorat ha-miszpacha)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem