cztery gatunki

(hebr. arbaa minim) – cztery gatunki roślin: cytryna (etrog), gałązka palmy (lulaw), trzy gałązki mirtu (hadas) i dwie witki wierzbowe (arawa), tworzące świąteczny bukiet (także nazywany lulawem) na Sukot, nawiązujące do słów biblijnych „Weźcie sobie pierwszego dnia owoce pięknych drzew, liście palmowe, gałązki gęstych drzew i wierzb nadrzecznych” (Kpł 23,40). Rośliny te mają symbolizować różne typy osobowości. Etrog posiada zarówno zapach, jak i smak, i jest porównywany do Żyda, który studiuje Torę i wypełnia wszystkie przykazania. Palma daktylowa wydaje owoce, ale nie pachnie. Mirt wydaje przyjemny zapach, ale nie ma jadalnych owoców. Wierzba zaś ani nie rodzi owoców, ani nie pachnie. Podczas wygłaszania Błogosławieństwa nad czterema gatunkami, gałązki palmy, mirtu i wierzby trzyma się razem w prawej ręce, a etrog – jako najważniejszy składnik – osobno, w lewej, przyciskając do serca, jako najważniejszego organu ciała (por. reguła prawej ręki). Gałąź palmy jest największa, dlatego cały bukiet nazywa się lulawem. Potrząsa się nim odmawiając Hal(l)el, obnosi się go wokół synagogi podczas hakafot. Za czasów istnienia Świątyni Jerozolimskiej lulawu używano wewnątrz Świątyni przez wszystkie siedem dni trwania święta, a pierwszego dnia (nawet jeśli wypadał on w szabat) – także poza nią. Po zburzeniu Świątyni (70 n.e.) nakazano noszenie lulawu codziennie (w czasie trwania Święta Namiotów), oprócz szabatu, ze względu na zakaz wszelkiej pracy obowiązujący tego dnia.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem