czepiec

kobiece nakrycie głowy noszone, zgodnie z żydowską ortodoksyjną tradycją religijną, jedynie przez zamężne kobiety (w polskiej kulturze ludowej obyczaj ten znany był już w czasach przedchrześcijańskich). Po zamążpójściu musiały one golić i nakrywać głowę. W ciągu wieków noszono różnego kroju cz., chusty, a także peruki, które ozdabiano z przodu stroikami. Styl kobiecych nakryć głowy zmieniał się w zależności od kontekstu historycznego i obowiązującej w danym czasie mody, chociaż niektóre elementy, jak np. naczółki przyjmowały się na czas dłuższy. (Zob. też nakrycie głowy)

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem