Simchat Tora

(hebr., Radość Tory; jid. Symches Tojre) – zwyczaj uroczystego zakończenia rocznego cyklu czytania Tory i rozpoczęcia nowego, obchodzony w Izraelu w Szmini Aceret, a w diasporze dzień później, tj. dwudziestego trzeciego dnia tiszri. S.T. nie jest osobnym świętem, ale częścią Szmini Aceret. Obyczaj ten zaczęto praktykować w czasach talmudycznych, jednak Talmud nie wymienia jego nazwy, używając określenia „drugi dzień Szmini Aceret”. Natomiast nazwa S.T. pojawia się w Sefer ha-Zohar. W dniu S.T. wszystkie zwoje Tory wyjmuje się z aron (ha-)kodesz, zostawiając w środku zapaloną świeczkę – symbol światła Tory. Następnie mężczyźni obnoszą je, siedmiokrotnie okrążając synagogę (por. hak(k)afot). Do dorosłych dołączają dzieci z chorągiewkami w rękach. Istnieje zwyczaj wielokrotnego odczytywania ostatniego fragmentu Tory przez wszystkich zebranych mężczyzn, a nawet wezwania wszystkich dzieci do czytania. Zaraz po odczytaniu ostatniego fragmentu z Księgi Powtórzonego Prawa (ostatnia księga Pięcioksięgu) następuje czytanie pierwszego fragmentu z Księgi Rodzaju (pierwsza księga Pięcioksięgu). Największym zaszczytem, jaki może człowieka spotkać tego dnia jest zostanie „oblubieńcem Tory” (chatan Tora) lub „oblubieńcem Księgi Rodzaju” (chatan Be-reszit).

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem