Aszer

(hebr., szczęśliwy); Aser – według tradycji biblijnej: 1. ósmy syn Jakuba i drugi jego nałożnicy, Zilpy, która była niewolnicą Lei, urodzony w Paddan-Aram, uważany za protoplastę jednego z Dwunastu Plemion Izraelskich (por. 2.; Rdz 30,12-13). Wspominany jest w błogosławieństwie Jakuba, skierowanym do synów (Rdz 49,20) i błogosławieństwie Mojżesza (Pwt 33,24-25). A. miał pięcioro dzieci; czterech synów (Jimna, Jiszwa, Jiszwi, Beria) i córkę (Serach; Rdz 46,17; 1 Krn 7,30). Według midraszy, nigdy nie mieszkał w zajeździe, gdyż nie musiał podróżować w interesach; niewiasty z tego pokolenia są piękne i poślubiają kapłanów oraz królów. Jakub wyjawił Józefowi sekret wybawienia z niewoli egipskiej, ten wyjawił go bratu, A., a on – córce, która dożyła spełnienia zapowiedzi. Zgodnie z tradycją, A. żył 123 lata.

2. jedno z Dwunastu Plemion Izraelskich, wywodzące się od Aszera (por.1.), które zamieszkiwało tereny zach. zboczy gór galilejskich. Początkowo nie miało ono praw równych z innymi plemionami, ale już w czasach Mojżesza w niczym im nie ustępowało. Plemię A. straciło swą odrębność za czasów panowania króla -> Dawida; zostało pominięte w spisie pokoleń Izraela, zawartym w 1 Księdze -> Kronik (27, 16-22). Tożsamość plemienną zachowały jedynie jego resztki, zamieszkujące górzyste tereny. Jego imię występuje także w dokumentach egipskich z czasów Setiego I (1309-1291 p.n.e.) oraz w listach z Tell el-Amarna (archiwum powstałe za rządów Amenhotepa IV; 1379-1362 p.n.e.).

Autorzy hasła: Rafał Żebrowski, Małgorzata Barcikowska, Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand