Aszer

(hebr., szczęśliwy); Aser – według tradycji biblijnej: 1. ósmy syn Jakuba i drugi jego nałożnicy, Zilpy, która była niewolnicą Lei, urodzony w Paddan-Aram, uważany za protoplastę jednego z Dwunastu Plemion Izraelskich (por. 2.; Rdz 30,12-13). Wspominany jest w błogosławieństwie Jakuba, skierowanym do synów (Rdz 49,20) i błogosławieństwie Mojżesza (Pwt 33,24-25). A. miał pięcioro dzieci; czterech synów (Jimna, Jiszwa, Jiszwi, Beria) i córkę (Serach; Rdz 46,17; 1 Krn 7,30). Według midraszy, nigdy nie mieszkał w zajeździe, gdyż nie musiał podróżować w interesach; niewiasty z tego pokolenia są piękne i poślubiają kapłanów oraz królów. Jakub wyjawił Józefowi sekret wybawienia z niewoli egipskiej, ten wyjawił go bratu, A., a on – córce, która dożyła spełnienia zapowiedzi. Zgodnie z tradycją, A. żył 123 lata.

2. jedno z Dwunastu Plemion Izraelskich, wywodzące się od Aszera (por.1.), które zamieszkiwało tereny zach. zboczy gór galilejskich. Początkowo nie miało ono praw równych z innymi plemionami, ale już w czasach Mojżesza w niczym im nie ustępowało. Plemię A. straciło swą odrębność za czasów panowania króla -> Dawida; zostało pominięte w spisie pokoleń Izraela, zawartym w 1 Księdze -> Kronik (27, 16-22). Tożsamość plemienną zachowały jedynie jego resztki, zamieszkujące górzyste tereny. Jego imię występuje także w dokumentach egipskich z czasów Setiego I (1309-1291 p.n.e.) oraz w listach z Tell el-Amarna (archiwum powstałe za rządów Amenhotepa IV; 1379-1362 p.n.e.).

Autorzy hasła: Rafał Żebrowski, Małgorzata Barcikowska, Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem