Iluminacje wczesnych manuskryptów hebrajskich i historycyzm w rosyjskiej sztuce dekoracyjnej

Olga Vasilyeva

Iluminacje wczesnych manuskryptów hebrajskich i historycyzm w rosyjskiej sztuce dekoracyjnej

Zbiór manuskryptów Abrahama Firkovicha, przechowywany w Bibliotece Narodowej w Sankt Petersburgu, jest znaną i wyjątkową kolekcją rzadkich dzieł literackich, traktatów naukowych i tekstów religijnych. To Abraham Harkavy (1839–1919) jako pierwszy opisał 11 000 hebrajskich kodeksów i fragmentów, wydając z grubsza 400 artykułów i książek w przeciągu 42 lat, które przepracował w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej. Ponieważ był bardziej semitologiem niż uczonym sztuki, kwieciste ozdobny manuskryptu nie przyciągnęły jego specjalnej uwagi. Tak się złożyło, że kierownik Działu Sztuki i Technologii, Vladimir Stasov, był historykiem sztuki, idealnym uczonym, który mógłby docenić taki skarb. Począwszy od roku 1856, Stasov pracował nad albumem „Słowiańskie i orientalne zdobnictwo w starożytnych i nowoczesnych manuskryptach”. Żeby tego dokonać, Stasov wykorzystał bogate zasoby Działu Manuskryptów, własnoręcznie kopiując wiele egzemplarzy dzieł tego rodzaju. Stasov zwrócił szczególną uwagę na wyjątkowe iluminacyjne manuskrypty Biblii Hebrajskiej, nabyte między 1862 i 1874. Zamiast zamieścić te przykłady w swoje książce, Stasov, skontaktował się z orientalistą, bibliofilem i członkiem wybitnej rodziny finansistów, Davidem Ginzburgiem, prosząc go o wydanie albumu z ornamentami dekorującymi hebrajskie manuskrypty w kolekcji Firkovicha.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem