Izbica jako przykład getta tranzytowego (1942–1943)

Jakub Chmielewski

Izbica jako przykład getta tranzytowego (1942–1943)

Czasopismo
„Kwartalnik Historii Żydów” nr 02 /2012

Przed II wojną światową ludność Izbicy, położonej ok. 60 km od Lublina, składała się w 90 procentach z Żydów.  W 1939 miasteczko znalazło sie pod okupacją hitlerowską. Od samego jej początku władze niemieckie przysyłały do Izbicy koleją transporty Żydów z Niemiec, z ziem polskich wcielonych do Rzeszy i z innych miejscowości Generalnego Gubernatorstwa. W 1942 Niemcy wykorzystali usytuowanie Izbicy przy linii kolejowej do utworzenia tu getta tranzytowego, z którego Żydów  wysyłano do obozów zagłady w Bełżcu i Sobiborze. Pod koniec 1942 Niemcy wymordowali większość Żydów przetrzymywanych w Izbicy, zastępując getto tranzytowe gettem wtórnym. Ostateczna likwidacja żydowskiej społeczności Izbicy nastąpiła pod koniec kwietnia 1943. Z kilkunastu tysięcy mieszkańców okupację przeżyło tylko czternaścioro.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem