Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy, t. 27

Opracowanie: Aleksandra Bańkowska, Maria Ferenc Piotrowska

Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy, t. 27

Żydowska Samopomoc Społeczna w Warszawie (1939–1943)

Oprawa
twarda
Wydawca
Żydowski Instytut Historyczny
ISBN
978-83-65254-38-2
Rok wydania
2017

Mój drogi przyjacielu! (…) Nigdy nie skarżyłem się na moje siły fizyczne i nie cierpiałem. Ale wszystko ma swoje granice. Również głód i zimno mają granice nawet dla najsilniejszych charakterów. Dwie zupy dziennie nie są w stanie podtrzymać ludzkiego życia, w dodatku przy wytężonej pracy duchowej. Ze 100 złotych, które otrzymuję od Pana, drogi Gitermanie, ponad 80% idzie na mój mały, smutny pokoik i odrobinę opału. (…) Z rozpaczy chodzę po ścianach, biję sam siebie.

Morris Landau do Icchaka Gitermana, listopad 1941 r.


 Pomoc społeczna w normalnych czasach pokoju oznacza pomoc tym, którzy z różnych przyczyn, na przykład podeszłego wieku, biedy, choroby, sieroctwa itd., znaleźli się w ciężkim położeniu (…). Ponieważ ogólnie liczba dotkniętych nie jest znacząca, siłą rzeczy forma pomocy ze strony instytucji społecznych nie jest wielka i obejmuje jedynie mały odłamek społeczeństwa. Inaczej jest jednak podczas wojny albo katastrof naturalnych. Liczba pokrzywdzonych rośnie wtedy niezmiernie i anomalia staje się normalnym zjawiskiem. Pomoc socjalna staje się wtedy pomocą dla większości społeczeństwa.

Emanuel Ringelblum, Historia opieki społecznej w Warszawie podczas wojny


 Żydowskiej Samopomocy Społecznej przyszło działać w warunkach wojennych, w sytuacji nieustannych niedoborów i planowej niemieckiej polityki wyniszczenia ludności żydowskiej. Organizacja ta była ważnym elementem życia społecznego getta warszawskiego, nie tylko z powodu świadczonej pomocy, lecz także działalności kulturalnej i politycznej. Jej aktywność była często sprzeczna z polityką oficjalnej administracji getta. Wśród działaczy ŻSS znalazło się wielu współpracowników „Oneg Szabat”, w tym Emanuel Ringelblum, Menachem Mendel Kohn i Menachem Linder.

Tom obejmuje dokumenty urzędowe związane ze świadczeniem pomocy, listy osób ubiegających się o wsparcie, a także opracowania i teksty o charakterze publicystycznym, w tym krytyczne wobec organizacji. Pozwalają one poznać tryb pracy organizacji, usłyszeć głosy jej działaczy oraz ludzi liczących na jej pomoc.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem