złość żydowska

Złość żydowska1. termin wyrażający wrogi stosunek i złe intencje Żydów względem chrześcijan. W Polsce po raz pierwszy pojawia się w statucie wielkopolskim z 1347, w którym napisano, że „złość żydowska” dąży do tego, aby „chrześcijany nie tylko w wierze, ale też i w bogactwie zawżdy poniżyła i skaziła” (przekł. Świętosława z Wojcieszyna); 2. Złość żydowska czyli wykład Talmudu i sekt żydowskich – tytuł książki opiekuna duchowego i spowiednika frankistów, księdza Gaudentego Pikulskiego. Po raz pierwszy została wydana po dyspucie kamienieckiej w 1758 we Lwowie, po raz wtóry (także we Lwowie) w 1760, w wersji rozszerzonej o protokół dysputy lwowskiej oraz o dokumenty związane z jej organizacją i późniejszym chrztem frankistów. Mimo wyraźnie antysemickiego nastawienia, jest niezmiernie ciekawym źródłem informacji o obyczajach i tradycji Żydów polskich. Autor, nie znając języka hebrajskiego ani jidysz, oparł się bowiem niemal wyłącznie na podaniach katechumenów frankistowskich. Tę obszerną pracę (niemal 850 str.) można uznać za pierwszą próbę przedstawienia historii, obyczajów i wiary żydowskiej. Pikulski dołączył do swego dzieła traktat konwertyty żydowskiego, Serafinowicza, żyjącego na przeł. XVII i XVIII w. (Zob. też Talmud)

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem