więzienie żydowskie

(łac. carcer judaicus) – pomieszczenie w wieży lub piwnicy w synagodze. W ramach kompetencji kahałów zamykano w nim Żydów skazanych przez sądy rabinackie za cięższe wykroczenia w sprawach pomiędzy Żydami. Inną formą uwięzienia było zakucie w kunę. Wieże przy synagogach zachowały się np. w Lesku i Tykocinie.

Autor hasła: Eleonora Bergman

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem