towim

(l.mn., hebr., dobrzy; jid. tojwim); boni viri (łac.) – ławnicy; druga co do znaczenia (po parnasach) grupa w administracji kahalnej w dawnej Rzeczpospolitej, plasująca się jednak wyżej niż kahalnicy (por. gminy żydowskie w Polsce). Była ona odpowiednikiem ławy w miastach. Jej członkowie zwykle pochodzili z najlepszych rodzin lub wywodzili się spośród znawców Prawa. Liczba t. była z zasady identyczna z liczbą parnasów. Występowali jako asesorzy w sądach wojewodzińskich i żydowskich oraz zajmowali się gminnymi finansami, nie podlegając kontroli seniorów. Wraz z parnasami podpisywali uchwały i zarządzenia władz gminnych. W gminach litewskich, obok nich występowali także ik(k)urim (hebr., ważni) – zakres ich kompetencji nie jest bliżej znany.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand