tosafot

(l.mn., hebr., dodatki; jid. tojsfes) – zbiory nowel talmudycznych, uporządkowane według traktatów Talmudu, drukowane we wszystkich jego wydaniach (wewnętrzna kolumna przeznaczana była dla komentarzy Rasziego; środkowa – dla tekstu Talmudu, a zewnętrzna – dla t.). Powstały one pomiędzy XII a XIV w. pod kierunkiem tosafistów we Francji i w Niemczech. Punktem wyjścia do ich tworzenia były komentarze talmudyczne Rasziego, które zawierały objaśnienia tekstu. W przeciwieństwie do nich, t. prezentują dyskusję nad poszczególnymi kwestiami i problemami oraz komentują w tym zakresie nawarstwiający się dorobek uczonych – również reprezentujących inne lokalne szkoły (w tym babilońską i północnoafrykańską), a w niektórych wypadkach – wykorzystując TJ. Drukowana w edycjach Talmudu wersja t., zawierająca 38 traktatów (zgodnie z zawartością samego Talmudu), została skomponowana z t., powstałych pod kierunkiem poszczególnych tosafistów. Niektóre z tych zbiorów znane są pod nazwami pochodzącymi od nazw miast (miejsc ich powstania), np.: T. z Sens – spisane pod kierunkiem Samsona z Sens; T. z Touques – do traktatu JomaT. Meira z Rothenburga (por. Meir ben Baruch z Rothenburga).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem