tohorat (taharat) ha-miszpacha

(hebr., czystość rodzinna; jid. taares hamiszpoche) – zespół praw religijnych, których przestrzeganie pozwala na zachowanie czystości rytualnej w stosunkach między mężem a żoną. Regulują one ściśle pożycie małżeńskie (por. małżeństwo), obejmując okres menstruacji oraz dalszych siedem tzw. czystych dni (por. krew) całkowitym zakazem współżycia. Zakaz ów dotyczył wszelkich form kontaktu fizycznego, z separacją od spania w jednym łożu włącznie. Po wspomnianym okresie niewiasta winna dokonać kąpieli rytualnej w mykwie i dopiero wówczas wolno jej było podjąć współżycie. Waga przywiązywana do t. ha-m. wynikała ze stwierdzenia zawartego w biblijnej Księdze Kapłańskiej (20,18): „Jeżeli kto obcuje cieleśnie z kobietą mającą miesięczne krwawienie i odsłoni jej nagość, obnaża źródło jej, a ona też odsłoni źródło swojej krwi, to oboje będą wyłączeni spośród swojego ludu”. Zagadnieniom tym w Talmudzie został poświęcony traktat nid(d)a. Ścisła regulacja stosunków małżeńskich przepisami halachy i przykładanie wielkiej wagi do t. ha-m. miały fundamentalne znaczenie dla żydowskiej obyczajowości, aż do czasów emancypacji i laicyzacji życia. Nabierało to szczególnego znaczenia w warunkach dużego zagęszczenia ludności w średniowiecznych i nowożytnych gettach. Przestrzeganie nakazów t. ha-m. miało też zapewne wpływ na tzw. dzietność rodzin żydowskich, gdyż nakazy rytualne zbiegały się z naturalnym cyklem płodności kobiet. Współcześnie stosują się do nich przede wszystkim społeczności ortodok., w przeciwieństwie do reformowanych (por.: judaizm ortodoksyjny; judaizm reformowany; Tohorot; Torat ha-bajit).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem