tarcza na Torę

(hebr. tas) – jedna z ozdób nakładanych na rodał ubrany w sukienkę (sukienka na Torę). Zwyczaj przybierania nim Tory wynikł z przepisu talmudycznego, zakazującego przewijania Tory w synagodze, ze względu na niepotrzebną stratę czasu. Egzemplarze Tory musiały więc być przygotowane do czytań o dzień wcześniej. Aby się nie pomylić i wyjąć właściwy zwój, oznaczano je plakietkami. Z czasem szyldy te nabrały form bardziej ozdobnych, przeradzając się w prawdziwe dzieła sztuki złotniczej. Większość t. na T. w dolnej partii posiadała niewielką, zamykaną skrzyneczkę, do której wkładano tabliczki z nazwami świąt; służyły one do oznakowania zwoju. Spotyka się też t. na T. bez skrzyneczek, np. z wygrawerowaną tylko nazwą święta lub zupełnie pozbawione tego typu informacji. Niektórzy w formie t. na T. doszukują się analogii do pektorału, stanowiącego część ubioru arcykapłana (Wj 28,15-30; 39,8-21). Najczęściej kompozycję centralną na t. na T. flankują z boków dwie kolumny (Jachin i Boaz), a w górze wieńczy ją korona podtrzymywana przez dwa lwy. (Zob. też: ace(j) chajim; korona na Torę)

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem