taca rytualna

taca, na której kładziono dziecko podczas ceremonii wykupu pierworodnego (hebr. pidjon ha-ben). Zazwyczaj miała ona owalny kształt, z kołnierzem ozdobionym znakami zodiaku. Na lustrach tac zamieszczano sceny, w których dominował motyw cudownego ocalenia od śmierci; najczęściej przedstawiano ofiarowanie Izaaka, a ponadto: sąd Salomona; walkę Samsona ze lwem; Mojżesza znalezionego w koszyku, w sitowiu, przez córkę faraona; wyjście Żydów z Egiptu. Mądry sąd króla Salomona uratował życie dziecku nierządnicy; nadzwyczajna moc, jaką Bóg obdarzył Samsona, pozwoliła mu pokonać lwa; córka faraona uratowała Mojżesza, wyławiając go z rzeki; miłość Abrahama do Boga, i gotowość złożenia syna w ofierze wybawiła Izaaka od śmierci; w noc wyjścia z Egiptu krew baranka, którą naznaczono drzwi domostw, ocaliła życie wszystkiemu, co było pierworodne w Izraelu (por. plagi egipskie). Tace tego typu należą w zbiorach polskich do rzadkości. Kolekcje zagraniczne posiadają głównie tace pochodzące ze wschodnich terenów byłej Rzeczpospolitej.

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand