szułklaper

(jid., określenie pochodzące od słów szuł = synagoga, bóżnica i klaper = stukający, pukający; niem. Schulklopfer) – określenie funkcjonariusza synagogalnego (bóżniczego; bóżnica; szames), którego zadaniem było obchodzenie domów żydowskich i wzywanie mężczyzn na modlitwę. Obyczaj ten utrzymał się najdłużej w środowiskach sztetł. Sz. czynił to z zasady we wczesnych godzinach porannych, wzywając wiernych na modły (szacharit) bądź do odmawiania s(e)lichot, gdy te były recytowane o poranku. Stukał do okien, często używając specjalnego młotka (młot szkolnika), i nawoływał: „Powstańcie, by służyć Stwórcy”.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem