szirajim

szejarim (l.mn., hebr. i jid., resztki, pozostałości) – resztki jedzenia pozostawione przez cadyka bądź przywódcę danej społeczności chasydzkiej, albo kawałki jedzenia rozdzielane przez niego z jego własnego talerza. W czasie publicznych posiłków w szabatyświęta niejednokrotnie stawały się one przedmiotem zaciętej konkurencji jego zwolenników. Wśród chasydów panuje bowiem przekonanie, że owe resztki są uświęcone przez rebego, za pośrednictwem kontaktu z wypełniającą go świętością. Odległa geneza zwyczaju dzielenia sz. wiąże się ze znaczeniem i świętością tej części ofiar, które nie zostały skonsumowane przy ołtarzu w Świątyni Jerozolimskiej. Zaproszenie kogoś przez rebego do rozdziału sz. jest uważane za wielki fawor i zaszczyt. (Zob. też tisz)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem