Szeol

(hebr., kraina zmarłych) – według BH, nieokreślone miejsce przebywania dusz po śmierci. Bezdenna rozpadlina, miejsce milczenia, odosobnienia i zapomnienia, „kraj pełen ciemności”, „ziemia czarna jak noc”, „cień chaosu i śmierci, gdzie świecą jedynie mroki” (Hi 10,21-22); miejsce spotkania wszystkich żyjących; a „kto schodzi do Szeolu, nie wraca” (Hi 7,9). Dusze, czy też cienie przebywają tam w stanie przypominającym sen, nie wiedząc nic o Bogu i o Jego chwale. Sz. bywa też utożsamiany z czynną władzą mocy piekielnych na ziemi (Ps 18,6 i 88), z triumfem chaosu nad światem zasad i porządku. (Por. też sitra achra)

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem