szacharit

(hebr., od szachar = świt, brzask; jid. szachris, szachres) – modły poranne odmawiane po nastaniu świtu; odpowiednik ofiary porannej, składanej niegdyś w Świątyni Jerozolimskiej. Tradycja przypisuje wprowadzenie codziennych modłów patriarchom; według Księgi Rodzaju (19,27), zwyczaj porannych modlitw miał zapoczątkować Abraham. Są to najdłuższe modlitwy odmawiane w ciągu dnia (por. maariw i mincha); składają się z: błogosławieństw porannych, czyli modlitw dziękczynnych i pochwalnych, początkowo odmawianych o świcie w domu; pesuke(j) de-zimrapieśni, Psalmów i innych fragmentów Biblii; modlitw: Szma Israel, Szmone esre(j), Tachanun; kończą je Psalmy 145 i 20, Ale(j)nu leszabeach i żałobny Kadysz (por. żałoba). W poniedziałki i czwartki Tachanun odmawia się w dłuższej wersji i odczytuje fragment Tory (Tory czytanie), tak jak w szabat. W dni powszednie, podczas owych modlitw mężczyźni zakładają tałes i filakteria. (Zob. też: Aszamnu; Jocer)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand