szabaśnik

(od szabas, szabes = jid., sobota), sabatnik1. srebrny, mosiężny albo blaszany świecznik, nazywany również szabaśnicą, używany do palenia świec w wieczór szabatowy (szabat) w domu lub w synagodze (niekiedy mianem szabaśnic określano też świece, zapalane w owym świeczniku; por. szabasówka); 2. specjalny piecyk (duchówka), wbudowany w piec (kuchnię), służący lub przechowywania potraw, przygotowanych wcześniej na szabat (np. czulent), by nie wystygły do dnia następnego, kiedy to nie wolno było wykonywać żadnych prac, w tym także zapalać ognia (por. szabes-goj). 

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand