synagogi postępowe

specyficznie polska nazwa synagog reformowanych, zw. też templami (od niem. Tempel = świątynia). Na ziemiach polskich zwolennicy haskali, zw. maskilami, zakładali je od pocz. XIX w. (Warszawa 1802, Lwów 1840, Kraków 1845). Zmiany w odniesieniu do tradycji dotyczyły porządku i języka nabożeństw; część modlitw i kazania wygłaszano w języku krajowym, zaniechano modlitw o odbudowę Świątyni Jerozolimskiej i powrót wszystkich Żydów do Ziemi Świętej. Zmieniły się też poglądy na udział kobiet w życiu religijnym wspólnoty. Zmiany w liturgii i poglądach doprowadziły do nowej aranżacji wnętrz tych synagog; bimę przysunięto do aron (ha-)kodesz, w sali głównej umieszczono stałe ławki; obniżono balustrady galerii dla kobiet i włączono te galerie w przestrzeń głównej sali. (Por. też: Deutsch Israelitisches Bethaus; Tempel w Krakowie; Wielka Synagoga na Tłomackiem w Warszawie; oraz Centralny Związek Synagog Postępowych)

Autor hasła: Eleonora Bergman

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand