święta pielgrzymie

(hebr. szalosz regalim albo – jak w Wj 23,17 – szalosz peamim = trzy święta pielgrzymie; jid. szolesz-regolim), nazywane też świętami plonówtrzy główne i najstarsze święta w tradycji judaizmu: Pesach, Szawuot i Sukot, zaświadczone już w Pięcioksięgu. Mają one swe źródło jeszcze w świętach ludów koczowniczych, a później rolniczych (w starożytności Pesach przypadał na początku zbiorów jęczmienia; 50 dni później, w Szawuot, rozpoczynano żniwa pszenicy i zbiory pierwszych owoców; Sukot obchodzono w czasie winobrania, po zakończeniu zbiorów w danym roku). W czasach istnienia Świątyni Jerozolimskiej, zgodnie z nakazem biblijnym zawartym w Księdze Wyjścia (23,14; 34,23) oraz Powtórzonego Prawa (16,16), trzy razy do roku z okazji tych właśnie świąt mężczyźni mieli obowiązek odbyć pielgrzymkę do Jerozolimy (alij(j)a). Pielgrzymi nieśli ze sobą płody rolne, które potem składali jako dary (ofiary) w Świątyni. (Zob. też: Bikurim; omer)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem