sukienka (koszulka) na Torę

(hebr. meil) – rodzaj ozdobnego pokrowca, okrywy, nakładanej na zwój Tory (rodał) przechowywany w aron (ha-)kodesz; miał on go chronić, a zarazem zdobić (traktat Szabat 133b). Niewykluczone, że do zwyczaju nakładania s. na T. przyczyniła się żydowska tradycja mistyczna, traktująca Torę jak żywy organizm; najistotniejsza była „dusza” Tory, równoznaczna z jej treścią mistyczną, ukryta pod szatą zewnętrzną, która symbolizowała treść dosłowną, tj. opowieści historyczne. S. na T. ozdabiano najczęściej motywem korony, podtrzymywanej przez dwa lwy. Temu przedstawieniu zazwyczaj towarzyszyła inskrypcja donacyjna. Spotyka się też s. na T. ze sceną ofiarowania Izaaka, z wizerunkami sprzętów ze Świątyni Jerozolimskiej. Kolorystyka używanych w ciągu roku s. na T. była dowolna, jedynie w Rosz ha-Szana i Jom Kipur zakładano białe. Żydzi sefardyjscy – oprócz s. na T. – używali też ozdobnych futerałów, wykonanych z drewna lub metalu. Czasami, dodatkowo, nakładano na nie rodzaj sukienki. (Zob. też: ace(j) chajim; tarcza na Torę)

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem