stacyjne

podatek płacony przez Żydów w Rzeczpospolitej, wywodzący się ze średniowiecznego obowiązku utrzymywania przez ludność dworu władcy, jego urzędników i posłańców podczas podróży oraz wykonywania pewnych określonych czynności i prac na rzecz monarchy. Jagiellonowie i późniejsi królowie elekcyjni, dochody pochodzące z poboru s. nadawali w nagrodę zasłużonym urzędnikom; był to tzw. chleb dobrze zasłużonych. (Zob. też Kammerknechtschaft).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem