sederowe naczynia

specjalne naczynia, przeznaczone do użytku w święto Pesach, kiedy podczas uczty sederowej (seder) spożywa się symboliczne potrawy, które m.in. mają przypominać ciężkie życie Izraelitów w niewoli egipskiej i wyjście z Egiptu. Mogła to być specjalna misa (hebr. keara), której trzypoziomowy dół był dostosowany do układania trzech placków macy, natomiast górna pokrywa służyła do umieszczania pozostałych potraw. Kładziono je w małych miseczkach bądź w zagłębieniach w formie miseczek; czasami wykonywano je np. w kształcie taczek lub korytek, w jakich wyrabia się zaprawę murarską. Używano też pojedynczych talerzy, specjalnie zdobionych, na które nakładano tylko pięć symbolicznych potraw: jajko (hebr. be(j)ca), gorzkie zioła (hebr. maror), porcję pieczonego udźca jagnięcia (hebr. zeroa; por. baran), charoset i chrzan (hebr. chazeret), podczas gdy trzy placki macy umieszczano oddzielnie w macn-taszach. (Zob. też Pesachim)

Autor hasła: Magdalena Sieramska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem