rodanici (radanici)

kupcy żydowscy z Europy Zachodniej, działający w IX w. na morskich szlakach, łączących Hiszpanię i Francję z Bliskim Wschodem (a dalej z Indiami i Chinami), wiodących przez Morze Śródziemne i Morze Czerwone. R., wyparci z Morza Śródziemnego przez kupców włoskich, przenieśli się w połowie X w. na lądowy szlak handlowy, prowadzący z Hiszpanii przez południową Francję, Niemcy, Czechy i Małopolskę na Ruś, a stamtąd na Bliski i Daleki Wschód. R. posługiwali się wieloma językami europejskimi (m.in. słowiańskimi) i azjatyckimi; handlowali produktami rolnymi i leśnymi (m.in. futrami), niewolnikami, tkaninami, bronią i przyprawami korzennymi. W XII w. zastąpili ich kupcy osiadli w Europie Środkowej i Wschodniej.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem