remez

(hebr., [zawoalowana] aluzja, napomknienie, insynuacja) – jeden z czterech podstawowych sposobów interpretacji tekstu biblijnego (por. PaRDeS), polegający na tropieniu ukrytych w nim znaczeń, dzięki odkrywaniu i badaniu alegorii czy aluzji; czasem wiązano go z gematrią. Na przykład słowo be-reszit (hebr., na początku), jako pierwsze użyte w Torze, dzięki zastosowaniu tej metody, może być źródłem wielu interpretacji, m.in. dotyczących znaczenia jego pierwszej litery: 1. pierwszą literą, otwierającą BH jest druga w kolejności litera alfabetu hebrajskiego, czyli be(j)t, ponieważ od niej zaczyna się słowo bracha (hebr. błogosławieństwo), podczas gdy pierwsza litera alfabetu hebrajskiego alef rozpoczyna słowo arira (hebr., przekleństwo); 2. litera bet ma wartość liczbową równą dwóm, ponieważ Bóg stworzył dwa światy – doczesny (hebr. Olam ha-ze) i przyszły (hebr. Olam ha-Ba); 3. wartość liczbowa bet nawiązuje do Tory Pisanej i Tory Ustnej, z czego wynika, że świat został stworzony dzięki zasłudze tych, którzy studiują Torę itd. (Tory studiowanie).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem