rekrutowe

podatek na rzecz skarbu, pobierany od ludności żydowskiej w Księstwie Warszawskim od 1812, a potem Królestwie Polskim (od połowy września 1817), w zamian za uwolnienie od obowiązku czynnej służby wojskowej. Jego wysokość była ustalana corocznie ryczałtowo, a rozdział kwot do opłacenia przez różne jednostki terenowe pozostawał w gestii notabli i zarządów gmin żydowskich (por. gminy żydowskie w Polsce). Na podatników nakładano opłatę „w stosunku do majątku, zarobku i procederu”. Pobór r. miał miejsce do końca 1843; ustał wraz z powołaniem Żydów do czynnej służby wojskowej. W Galicji w 1790 służbę osobistą Żydów zamieniono na podatek, który jednak wycofano w 1804, przywracając znów obowiązek służby czynnej. W Wielkim Księstwie Poznańskim Żydzi płacili podatek rekrutowy do 1833. (Zob. też kantoniści)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand