raw

RAW (Raw) (hebr., od aram.-syr. raw, raba) – 1. mistrz, nauczyciel, przełożony (l.mn. rabot, używana tylko z sufiksem dzierżawczym – rabot + aj lub rabot + e(j)nu albo rabanim); określenie stosowane także w odniesieniu do babilońskich amoraitów, stanowiące odpowiednik tytułu rabi, używanego wyłącznie w Palestynie (np. Raw Abba; Raw Aszi; Raw Jehuda; Raw Szerira Gaon); 2. pan; przywódca [duchowy] (l.mn. rabanim; jid. row, l.mn. rabonim) – tytuł grzecznościowy odnoszący się do szanowanych i poważanych członków wspólnoty żydowskiej, przewodników duchowych gmin bądź innych zbiorowości żydowskich (np.: Raw z Opatowa [Apter Raw]; Morejnu ha-Raw Liwa; Morejnu ha-Raw Meir ESZ; Raw z Lublina [Lubliner Raw]). (W środowiskach chas. zamiast słowa „Pan” trad. używa się tytułu reb [Reb]); 3. w hebr. wyrazach złożonych prefiks oznaczający władzę zwierzchnią, przełożeństwo (np. raw-chowel = kapitan okrętu, raw-seren = major); 4. miano RAW-a (Rawa), tj. nauczyciela całej diaspory zyskał rabi Abba bar Ajwu, żyjący w III w. n.e. (Zob. też: rabi; rabin; rabinat)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand