rabin pokątny

potoczne określenie osoby sprawującej funkcję rabina lub niektóre z jego obowiązków, bez zatrudnienia jej przez gminę. W Polsce porozbiorowej i później w okresie międzywojennym, w przeciwieństwie do r.p., oficjalni przedstawiciele rabinatu, czyli rabini urzędowi (gminni) musieli być akceptowani przez władze. Czasem, ich mianowanie spotykało się z protestami miejscowej społeczności (por. np. Poznański Samuel). Wiele funkcji rabinackich, zwłaszcza w wielkich miastach, spełniali r.p. – bliżsi i cieszący się zaufaniem lokalnych środowisk. Najczęściej zwracano się do nich w sprawach związanych z oceną koszerności (kaszer; prawa dotyczące żywności), rozsądzaniem sporów, a także w kwestii drobnych porad z zakresu prawa halachicznego (halacha) itp. Byli oni potrzebni przede wszystkim ludziom ze środowisk ortodoksyjnych, którym przestrzeganie zasad prawa rel. nastręczało wielu kłopotów i rozterek. W okresie międzywojennym działała trudna do ustalenia, ale dość liczna grupa r.p. Utrzymywali się oni z dobrowolnych datków osób zasięgających porad oraz pieniędzy, zbieranych – najczęściej przed szabatem lub przed świętami – w środowisku, z którym byli związani.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem