przymus odpoczynku niedzielnego

ogólne określenie tendencji w nowoczesnych prawodawstwach regulujących czas pracy, do wymuszania na Żydach zamykania przedsiębiorstw handlowych, przemysłowych i rzemieślniczych w niedziele i święta chrześcijańskie, co stanowiło istotne ograniczenie dla ortodoksów, którym prawo religijne zakazywało podejmowania pracy w soboty (szabas), a więc w tym kontekście, byli oni skazani na przymusową bezczynność przez dwa dni w tygodniu. Już np. tzw. prawa tymczasowe (1882) na terenach wcielonych do Cesarstwa Rosyjskiego przyniosły zakaz handlu w niedziele i nakaz zamykania przedsiębiorstw żydowskich w tym samym czasie, co chrześcijańskich. Dla Żydów polskich szczególne znaczenie miały kontrowersje wokół p.o.n. w okresie międzywojennym. w 1919 sejm przyjął ustawę o czasie pracy w przemyśle i handlu, czyniącą niedzielę obowiązkowym dniem wolnym od pracy oraz ograniczającą godziny otwarcia sklepów. Mimo licznych zabiegów i protestów strony żydowskiej, przepisy te nie zostały uchylone, stawiając liczne, prowadzone przez Żydów przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji, i przyczyniając się do powstania zjawiska getta pracy.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand