przygotowanie do modlitwy

(hebr. hachana, l.mn. hachanot) – proces zarówno duchowego, jak fizycznego przygotowania, poprzedzający akt modlitwy, który wiązany był zwłaszcza z wezwaniem: „… przygotuj się, by stawić się przed Bogiem twym, Izraelu” (Am 4,12). W Misznie jego znaczenie wielokrotnie jest podnoszone. Nie tylko należy przystępować do modlitwy w odpowiednio zrównoważonym stanie umysłu, ale wręcz przypominano w niej, iż pobożni (hebr. chasidim) uznawali za słuszne spędzać godzinę na przygotowaniu swych serc do tego doniosłego aktu. Szczególne znaczenie do p. do m. przywiązywali chasydzi, tak w znaczeniu oczyszczenia ciała, jak i osiągnięcia odpowiedniego stanu umysłu (skierowanie myśli ku Stwórcy, poprzez kontemplację). Z obu wspomnianych powodów, zwłaszcza we wczesnym etapie rozwoju ruchu, chasydzi często w ramach p. do m. sięgali po tytoń, co ściągało na nich ataki przeciwników. Ponieważ owo przygotowanie miało tak wielką wagę, więc niejednokrotnie zdarzało się, że nakazane Prawem godziny odprawiania modłów często były przekraczane przez zwolenników chasydyzmu, co również pociągało za sobą ataki misnagdów. Chasydzi także w większym stopniu niż ich oponenci kładli nacisk na praktykę oczyszczenia się przed modlitwą, poprzez zanurzenie się w mykwie, choć Talmud tego nie nakazywał. Podobnie, choć wedle zwyczajów zgodnych z rytem polskim (por. minhag), jak również ze wskazaniami średniowiecznych tosafistów, nie uważano za konieczne, by przepasywać lędźwie przed zwykłą modlitwą, to jednak chasydzi zakładali przed nią specjalny pas (nie wiadomo dokładnie kiedy owa praktyka została wprowadzona). Wszystkie te elementy wiązały się ze szczególną rolą modlitwy w chasydyzmie (równie ważną lub nawet ważniejszą niż studiowanie Prawa; Tory studiowanie).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand