potop

(hebr. mabul; jid. mabł) – kara wymierzona ludzkości przez Boga za jej występki, przy pomocy żywiołu wodnego (według przypowieści midraszu był to powrót do porządku sprzed aktu stworzenia), przedstawiona w biblijnej opowieści (Rdz 6-8). Analiza owego tekstu wykazuje, że powstał on na podstawie scalenia dwóch źródeł, po uprzednim ich przetworzeniu. W istocie biblijna opowieść o p. wykazuje wiele powinowactw z innymi starożytnymi tekstami narracyjnymi, zwłaszcza z babilońsko-sumeryjską jego historią, opowiedzianą Gilgameszowi przez Utnapisztim. Jednak wątek ten został w Biblii przetworzony w duchu monoteistycznym oraz nadano mu uniwersalne przesłanie moralno-anagogiczne, zamknięte boską obietnicą niepowtarzania tak strasznej kary oraz przymierzem z Noem i uratowanymi przez niego stworzeniami, potwierdzonym znakiem tęczy (por. arka Noego). W midraszach opowieść o p. została wzbogacona o liczne szczegóły opisu, dotyczące m.in. grzesznego pokolenia, żyjącego przed p., jego zachowań (w tym także zwierząt), będących wyrazem wzgardy dla otrzymywanych dobrodziejstw; kształtu arki oraz postaci Noego. Niektórzy rabini uważali, że w czasie p. Erec Israel został oszczędzony .

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand