placówka

miejsce pracy przymusowej dla Żydów na terenie Warszawy, zatrudnianych od początku okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej, najpierw przy usuwaniu gruzów, oczyszczaniu miasta, sprzątaniu koszar i prywatnych rezydencji Niemców, później w zlokalizowanych poza gettem warsztatach krawieckich, naprawy samochodów, sprzętu radiotelegraficznego i innego. Zatrudnienie na p. sięgało wielu tysięcy osób, nędznie opłacanych, bitych i upokarzanych. P. istniały do 1943, tj. do czasu ostatecznej likwidacji getta warszawskiego

Autor hasła: Paweł Szapiro

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem