pinkas

(hebr., kronika; od grec. pinaks = deska; jid. pinkes) – określenie księgi, w której umieszczano zapiski dotyczące dziejów gminy, spraw związanych z jej ustrojem wewnętrznym, protokoły posiedzeń itp. Z tego powodu w Niemczech nazywano ją Gemeindebuch (księga gminy; hebr. pinkas ha-kehila). Własne p. posiadały także bractwa pogrzebowe, stowarzyszenia religijne, cechy i inne organizacje społeczne. Prowadziły je także organy samorządu żydowskiego – Sejm Czterech Ziem[stw], Sejm Żydów Litwy i ziemstwa. P. stanowią jedno z najcenniejszych źródeł do historii Żydów, a zwłaszcza – dziejów gmin. Pod wpływem rozwoju nowożytnej historiografii żydowskiej zaczęto się nimi poważniej zajmować i kolekcjonować je (p. oraz ich odpisy zbierała m.in. Biblioteka Judaistyczna w Warszawie). Zaginiony p. Sejmu Czterech Ziem[stw] został zrekonstruowany przez Izraela Heilperina (Pinkas Waad Arba Aracot… (1580-1764), 1945); a p. Sejmu Żydów Litwy został wydany przez Sz. Dubnowa (Pinkas ha-Medina Lite (1623-1761), 1924).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem