pektorał arcykapłana

(hebr. choszen miszpat = dosł.: napierśnik [tarcza] sądu) – w starożytności element stroju arcykapłana (jako pierwszy używał go Aaron), noszony na piersiach, na efodzie, zgodnie z nakazem bibl. (Wj 28,15-30; 39,8-21). Przechowywane w nim były losy (urim we-tum(m)im), służące do zasięgania Bożych wyroczni. Arcykapłan, wchodząc do miejsca zw. Święte Świętych, miał zawsze nosić p. na sercu, „aby pamiętał przed Panem ustawicznie [imiona synów Izraela]”. P. miał kształt podwójnie złożonego kwadratu (o boku równym jednej piędzi, tj. ok. 20 cm), utkanego ze złotych nici, z fioletowej i czerwonej purpury, z karmazynu i bisioru. Ozdobiony był dwunastoma oprawnymi w złoto drogimi kamieniami, ułożonymi w czterech rzędach (1. rubin, topaz i szmaragd; 2. granat, szafir i beryl; 3. opal, agat, ametyst; 4. chryzolit, onyks i jaspis), które symbolizowały Dwanaście Plemion Izraelskich. Za pomocą złotych opraw, pierścieni, łańcuszków oraz sznurków w kolorze fioletowej purpury przymocowany był do naramienników i do efodu tuż nad szarfą (awnet), tak by na niej leżał i nie przesuwał się. (Zob. też Choszen (ha-)Miszpat)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand