patriarchowie

(Patriarchowie) (hebr. Awot; jid. Owes) – praojcowie; biblijne postacie Abrahama, Izaaka i Jakuba, pojawiające się u zarania dziejów ludu Izraela (tj. w okresie XX-XVII w. p.n.e.), od których zaczyna się historia Żydów. Zgodnie z tradycją, mieli oni bezpośredni kontakt z Bogiem, zawarli z Nim Przymierze (którego symbolicznym znakiem jest obrzezanie), dzięki czemu ich potomkowie stali się narodem wybranym, cieszącym się szczególnymi łaskami Pana. Imiona p. pojawiają się w wielu modlitwach i błogosławieństwach; codzienna modlitwa, zw. Szmone esre(j) zaczyna się od błogosławieństwa Awot: „Boże Abrahama, Boże Izaaka i Boże Jakuba” (współcz. w żydowskich gminach nieortodoksyjnych niekiedy kolejno dodawane są imiona matriarchiń). P. przypisuje się wprowadzenie do codziennego rytuału modlitw: Abrahamowi – porannej (szacharit), Izaakowi – popołudniowej (mincha) i Jakubowi – wieczornej (maariw). Według hag(g)ady, Abraham symbolizuje najwyższą łaskę, dobroć (Chesed); Izaak – sprawiedliwość (Din); Jakub – miłosierdzie (Rachamim). Zgodnie z tradycją talmud. (Be-reszit Raba 82,6), wszyscy p. po przybyciu do nieba, stali się aniołami chóru „wielookich” (hebr. ofanim).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand