orla; Orla

(hebrajski, owoce, których nie należy zrywać w ciągu pierwszych trzech [a po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej – czterech] lat od zasadzenia drzewa, napletek, obrzeżek; przenośnie: owoc zakazany) – 1. prawo religijne, związane z przykazaniem biblijnym (Kpł 19,23-24), zgodnie z którym zabronione jest zrywanie owoców z drzew, liczących mniej niż cztery lata. Przez pierwsze trzy lata w ogóle nie należało ich zrywać, a te które pochodziły z czwartego roku uprawy – powinny być przeznaczone na ofiarę dla Pana i zaniesione do Jerozolimy (albo kwota odpowiadająca ich wartości plus piąta część owej wartości powinna być darowana na rzecz Jerozolimy). Po zburzeniu Świątyni (70 n.e.) zakaz zrywania owoców rozciągnięto na cztery lata i dopiero począwszy od piątego roku uprawy owoce można było zrywać i jeść. (Por. Tu bi-Szwat); 2. owoce pochodzące z drzew, liczących mniej niż cztery lata; 3. nazwa dziesiątego traktatu pierwszego porządku Miszny (Zeraim), składającego się z 3 rozdziałów. Odnosi się on do wspomnianego wyżej biblijngo zakazu zrywania owoców z drzew przez pierwsze trzy lata po ich zasadzeniu, i obowiązku traktowania ich tak, jakby były „nieobrzezane” i „nieczyste”. Wyliczono w nim gatunki roślin, których dotyczy prawo o., a także możliwości różnego zastosowania go w odniesieniu do sadów i winnic, znajdujących się poza granicami Erec Israel (tradycja nakazywała stosowanie tego prawa także do drzew rosnących poza Erec). Komentarze i uzupełnienia do tego traktatu znajdują się w Talmudzie Jerozolimskim oraz w Tosefcie.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem