omer

(hebrajski, snop; jidysz, ojmer) – 1. pierwszy snop jęczmienia, zebrany podczas żniw; ofiara w postaci snopa zboża (pszenicy, owsa, jęczmienia, orkiszu, żyta), zżętego w drugim dniu święta Pesach, w nocy, i w tymże dniu składanego w ofierze (Kpł 23,14). Dopiero po złożeniu tej ofiary można było przystąpić do spożywania produktów z owego plonu; 2. miara ciał sypkich, wynosząca 1/10 staroż. buszla (1 buszel = 36,35 litra); 3. okres siedmiu tygodni (49 dni), liczony od święta Pesach do Szawuot (omeru liczenie). (Zob. też: Lag ba-Omer)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand