okręg

(hebrajski, galil) – średni szczebel terytorialnej organizacji gminnej (gminy żydowskie w Polsce), istniejący w Rzeczpospolitej od połowy XVII wieku, po reorganizacji i rozdrobnieniu wielkich ziemstw. W początku XVIII wieku (do 1764) było siedem o. (tykociński, węgrowski, przemyski, lubelski, bełsko-chełmsko-ruski, Ordynacji Zamojskiej i podolski). Zasięg terytorialny jednego o. w zasadzie obejmował zorganizowane w gminy skupiska żydowskie na terenie jednego województwa. Przedstawiciele gmin każdego o. cylkicznie spotykali się na sejmikach żydowskich. Z powodu braku źródeł, nie jest znana liczba członków ich senioratów, za wyjątkiem o. tykocińskiego, który składał się z trzech osób (naczelnika o., wiernika i rabina).

Autor hasła: Anatol Leszczyński

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand