nis(s)uim

(nis(s)uin) (hebr., dosłownie: podniesienie; przenośnie: zaślubiny, małżeństwo, stan małżeński) – druga część ceremonii ślubnej (ślub; małżeństwo), często oddzielana od pierwszej, zwanej kid(d)uszin bądź e(j)rusim, odczytaniem ketuby, polegająca na pozostawieniu państwa młodych w osobnym pomieszczeniu; ma to symbolizować rzeczywiste „oddanie się sobie”. W przeciwieństwie do poprzedzającej ją, dopiero dopełnienie jej powoduje konsekwencje prawne, dotyczące zwłaszcza wszystkich obowiązków i przywilejów, wynikających z zawarcia związku małżeńskiego. Ceremonia ta jest reminiscencją starożytnej formy zaślubin zw. bi’a (hebrajski, pożycie).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem