ner tamid

(hebrajski, wieczne światło; jidysz, nejir tomid) – lampka w synagodze, umieszczana pierwotnie w niszy, znajdującej się w ścianie zachodniej; najczęściej zawieszana przed lub nad aron (ha-)kodesz; pali się nawet wówczas, gdy synagoga jest pusta lub zamknięta. N.t. stanowi przypomnienie menory, stale jaśniejącej w Świątyni Jerozolimskiej.

Autor hasła: Eleonora Bergman

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem