neila

(hebrajski, zamknięcie; jidysz, nejłe) – ostatnie, piąte modły, odmawiane jedynie w Dniu Pojednania, zamykające liturgię tego dnia. Wywodzą się one z rytuału Drugiej Świątyni; po raz pierwszy są wspominane w Misznie. Początkowo odmawiano je we wszystkie dni postów, ale ostatecznie obowiązują tylko w Jom Kipur. Jest to ostatnia szansa dla wiernych wyrażenia skruchy za popełnione grzechy, zanim bramy zostaną zamknięte (hebrajski, neilat szearim = zamknięcie bram; tak właśnie brzmi pełna nazwa nabożeństwa). Niektórzy późniejsi interpretatorzy Miszny uważali, że chodzi tu o bramy Świątyni Jerozolimskiej; inni – że o wrota do niebios, i ten pogląd zwyciężył. Modlitwy te odmawia się w szczególnie poważnym nastroju. Składają się na nie Psalm 145, Szmone esre(j), s(e)lichot, Awinu malke(j)nu, Kadysz oraz Szma Israel. Na koniec rozlega się pojedynczy dźwięk szofaru, kończący post. Ponieważ przez większą część modlitw otwarty jest aron (ha-)kodesz, odmawia się je z zachowaniem należytego szacunku, na stojąco. (Zob. też Ha-mawdil)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem