nagid

(hebrajski, przywódca, wódz, władca, książę, l.mn. negidim; jidysz, noged, l.mn. negidim) – przywódca społeczności żydowskiej; tytuł nadawany w krajach muzułmańskich i w niektórych chrześcijańskich w wiekach średnich. N. był uznawany za reprezentanta Żydów wobec władz. Pierwotnie miał on być lokalnym zastępcą egzylarchy. Prawdopodobnie godność tę po raz pierwszy nadano w Egipcie w X wieku, potem także w Maroku i innych krajach Maghrebu oraz Hiszpanii. Z czasem termin ten zaczął oznaczać także „przywódcę” („seniora”), osobę dominującą w społeczności lokalnej oraz bogacza. W sztetlach (sztetł), od słowa n. ukuto terminy negidisz (jidysz, bogacz) i negideste (jidysz, bogaczka). (Zob. też nasi)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand