mohel

(hebrajski, obrzezujący, [człowiek] dokonujący obrzezania; jidysz mojel) – człowiek wykonujący zabiegi rytualnego obrzezania noworodkom płci męskiej zazwyczaj w ósmym dniu ich życia, oraz mężczyznom przed przejściem na judaizm. M. musi być dorosłym mężczyzną, Żydem wolnym od podejrzeń o herezję; w dniu ceremonii właśnie on prowadzi modły w synagodze. Wprawdzie w Biblii obrzezania dokonuje kobieta, żona Mojżesza, ale w normalnych okolicznościach nie zaleca się tego. M. nie musi być lekarzem, choć niektórzy lekarze żydowscy dokonują obrzezania według wymogów halachicznych. Dawniej funkcję m. najczęściej spełniał rzezak (szojchet), zajmujący się ubojem rytualnym zwierząt, a więc mający wprawę we władaniu nożem. M. powinien swoje usługi wykonywać bezpłatnie, ponieważ obrzezanie jest micwą, ale można zwrócić mu pieniądze za poniesione koszty. W czasie uroczystości m. odpowiednio układa niemowlę na kolanach sandaka, bierze napletek dziecka między palce lub zaciska za pomocą narzędzia, i odmawia błogosławieństwo; odcina napletek, po czym błogosławieństwo odmawia ojciec dziecka. Cechą szczególną żydowskiego rytuału jest następnie całkowite odsłonięcie żołędzi przez odciągnięcie do tyłu członka wewnętrznej części napletka i rozerwanie jej paznokciami. Na koniec, m. wykonuje mecicę, czyli wysysa ustami krew z rany, aby sprawdzić, czy dopływa ona swobodnie. Ten etap, ze względów higienicznych, budzi najwięcej kontrowersji, dlatego zezwala się na używanie – w celu odciągnięcia krwi – szklanej pipety. (Zob. też symbolika nagrobków)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand