modlitwa (błogosławieństwo) po posiłku

Obowiązek odmawiania modlitwy (błogosławieństwa) po posiłku został wprowadzony na podstawie biblijnej Księgi Powtórzonego Prawa (8,10): „Najesz się, nasycisz i będziesz błogosławił Pana, Boga twego za piękną ziemię, którą ci dał.” M. po p. składa się z trzech starożytnych błogosławieństw, do których później dodano czwarte; są to: Birkat ha-mazon (lub Birkat ha-zan) – podziękowanie Bogu za Jego hojność, zgodnie z tradycją, wprowadzone przez Mojżesza; Birkat ha-Arec – podziękowanie Bogu za ziemię izraelską (Erec Israel), za wybawienie z niewoli egipskiej, nadanie przykazań, wprowadzone przez Jozuego; Bone Jeruszalajim (lub Birkat Jeruszalajim)modlitwa za Jerozolimę, ustanowiona częściowo przez króla Dawida, częściowo przez Salomona; Ha-Tow we-ha-metiw – błogosławieństwo, według tradycji talmudycznej, dodane w Jawne (akademia w Jawne), dla upamiętnienia obrońców twierdzy Betar w czasie powstania Bar Kochby (132–135 n.e.). Jeśli posiłek spożywa razem co najmniej trzech dorosłych mężczyzn, wypowiada się jeszcze krótkie wprowadzenie, zwane Birkat ha-Zim(m)un. W dni powszednie modlitwę rozpoczyna Psalm 177, a w szabatPsalm 126. Całą modlitwę odmawia się tylko wówczas, gdy w skład posiłku wchodzi chleb; jeśli go nie ma – obowiązuje skrócona wersja, złożona tylko z jednego błogosławieństwa. (Zob. też mezum(m)an)

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem